καταπάτημα
καταπάτημα, that which is trampled under foot
καταπᾰτ-ημα, ατος, τό,
- that which is trampled under foot, LXX La. 2.8, al.
καταπάτημα, ατος (τὸ) [πᾰ] ce qu’on foule aux pieds, Spt. Mich. 7, 10 ; Esaï. 5, 5, etc.
Étym. καταπατέω.
καταπάτημα, τό, das Zertreten, LXX.