καταπειλέω
καταπειλέω, to threaten loudly
κατ-ᾰπειλέω,
- strengthd. for ἀπειλέω, κ. ἔπη use threatening words, S. OC 659; ἀκραιφνεῖς τῶν κατηπειλημένων by the threats uttered, ib. 1147.
κατ·απειλέω-ῶ [ᾰπ] menacer, prononcer avec menace (des paroles, un ordre, etc.) acc. Soph. O.C. 659 ; τὰ κατηπειλημένα, Soph. O.C. 1147, les menaces ||
Moy. menacer : τινα, Eum. 309, qqn.
καταπειλέω, dagegen drohen, bedrohen ; ἔπη, Drohworte ausstoßen, Soph. O.C. 665 ; τὰ κατηπειλημένα 1149 ; Sp., wie Eumath., auch im med.
καταπειλέω
fut. ήσω
- to threaten loudly, κατ. ἔπη to use threatening words, Soph.; τὰ κατηπειλημένα the threats uttered, Soph.