καταπατητέος
καταπατητέος, to be trampled down
καταπᾰτ-ητέος, α, ον,
- to be trampled down, Gp. 6.13.1.
καταπατητέος, α, ον [πᾰ] vb. de καταπατέω, Geop. 6, 13, 1.
καταπατητέος, to be trampled down