καταπειθής
καταπειθής, obedient
καταπειθ-ής, ές,
- obedient, τινι Ph. 2.118, J. AJ 2.4.2, al., Plu. Lib.educ. 2.5c.
καταπειθής, ής, ές, docile, Plut. M. 5c ; Phil. 2, 118, etc.
Étym. καταπείθω.
καταπειθής, ές, gehorsam, Plut. ed.lib. 7 Philo u. a.Sp.