κατάπραξις
κατάπραξις, execution
κατάπραξις, εως, ἡ,
- execution, τῶν βεβουλευμένων J. AJ 19.1.4.
κατάπραξις, εως (ἡ) [ᾱξ] accomplissement, exécution, Clém. 318, 443 ; Jos. A.J. 19, 1, 4.
Étym. καταπράσσω.
κατάπραξις, [ρᾱ], ἡ, das Bewirken, Ausfuhren, die Vollendung, Jos. u. a.Sp.