κατασκιάω
κατασκῐ-άω, poet. for foreg., Od. 12.436:— Pass., Opp. H. 3.467.
κατα·σκιάω-ῶ, c. le préc. Od. 12, 436 ; Opp. H. 3, 467.
Étym. κ. σκιά.
κατασκιάω, beschatten, bedecken ; Od. 12.436 ; κατασκιάοιτο Opp. Hal. 3.467.
κατασκιάω
[κατα- 5.]
To cast a shadow over, overshadow : ὄζοι κατεσκίαον χάρυβδιν Od. 12.436.
κατασκιάω : overshadow, ipf., Od. 12.436†.