κατάσκηψις
κατάσκηψις, attack
κατά-σκηψις, εως, ἡ,
- attack, τῶν παθῶν Dsc. Ther. Praef.
κατάσκηψις, εως (ἡ) action de s’abattre sur, accès de maladie, Diosc. Præf. 7.
Étym. κατασκήπτω.
κατάσκηψις, ἡ, das Ein-, Herunterschlagen ; der Anfall, Ausbruch einer Krankheit, Diosc.