καταφρονητικός

καταφρον-ητικός, ή, όν,

• contemptuous, disdainful, Arist. EN 1124b29, Rh. 1379b31, 1388b25, Plu. Aud. 2.40f: c. gen., Phld. Herc. 1457.10, Porph. Abst. 3.27. Adv. -κῶς Pl. Tht. 161c, X. HG 4.1.17, 5.3.1, D. 43.72 (καταφρονικός Gal. 17(1).188, and Adv. -κῶς v.l. in App. BC 2.45, are incorrectly written).

καταφρονητικός, ή, όν, zum Verachten geneigt, verachtend, Arist. Eth. 4.3 ; neben θρασύς, im Ggstz von θαυμαστικοί u. ἄκακοι, Plut. de audit. 5.
• Adv ., Xen. Hell. 4.1.17 u. A.; vgl. Lobeck zu Phryn. 520.

καταφρονητικός, ή, όν from καταφρονέω

• contemptuous, Arist. adv. -κῶς, Xen.