καταφορά
καταφορά, conveyance
καταφορ-ά, ἡ, (καταφέρω)
- conveyance, of materials to the sea, IG 2(2).1672.125.
- 2 bringing down, esp. of a sword, downward stroke, Plb. 2.33.3, etc.; ἐκ καταφορᾶς cutting, opp. thrusting, Id. 3.114.3; τραῦμα ἐκ κ. γεγενημένον a sword wound, Plu. Dio 34.
- 3 metaph., attack, tirade, Phld. Lib. p.48 O. (pl.), cf. Hermog. Inv. 4.5: c. gen., against . ., Anon. in Rh. 53.9.
- 4 payment, SIG 230 C 26, 252.70 (Delph., iv B.C.).
- II (from Pass.) downward motion, Epicur. Nat. 15.26, 27; descent, fall, καταφοραὶ ὄμβρων Pl. Ax. 370c; χαλάζης J. AJ 6.5.6; αἱ κ. πέντε, ὑετοῦ, χιόνος, δρόσου, χαλάζης, πάχνης Theol.Ar. 31; sinking, κ. ἡλίου sunset, Thphr. Vent. 12, Anon.Hist.(FGrH 160) p.887 J.; ἡ ἰσημερινὴ κ. Plb. 3.37.5, etc.; setting of a zodiacal sign, Ptol. Tetr. 134: pl., Longus 2.24.
- 2 Medic., κ. κοιλίης diarrhoea, Hp. Aph. (Sp. ) 7.86, cf. Ath. 2.53d (pl.).
- b lethargic attack, Hp. Epid. 3.6, cf. Plu. Aem. 37 (pl.); κ. πρὸς ὕπνον Gal. 9.476; κ. πόνους παρέχουσα PHerc. 1041.2.
- 3 in reasoning, deduction, τὴν κ. ἐκ τῶν φαινομένων μεθοδεύειν Hp. Praec. 1.
- 4 sloping surface, IG 2(2).463.66, 1668.51,7.4255.16 (Oropus, iv B.C.).
καταφορά, ᾶς (ἡ) action de se porter de haut en bas, d’où :
1 chute, descente (en parl. de la pluie, d’un fleuve, etc.) Plat. Ax. 370c ; Pol. 1, 47, 4, etc. ; Jos. A.J. 6, 6 ; ἡλίου, Th. Vent. 12 ; DH. 2, 43 ; au pl. Lgs 2, 24, coucher du soleil ; κοιλίας, Ath. 53d, flux de ventre ||
2 coup porté avec le tranchant d’une arme, coup de taille : ἐκ καταφορᾶς = lat. cæsim, Pol. 3, 114, 3 ; τραῦμα ἐκ κ. Plut. Dio. 34, blessure faite avec le tranchant d’une épée ||
3 profond sommeil, assoupissement léthargique, Hpc. 202g, 1239d, etc. ||
4 raisonnement par déduction, déduction, Hpc. 26, 2.
Étym. καταφέρω.
1. slag, stoot:
2. het neervallen:
3. slaperigheid, verdoving:
4. conclusie:
καταφορά, ἡ (s. καταφέρω),
1) das Heruntertragen, -werfen, der von oben nach unten geführte Schlag, Hieb ; τὰς καταφορὰς τῶν μαχαιρῶν ἀσφαλίζεται ὁ θυρεός Pol. 6.22.4, vgl. 2.33.3 ; ἐκ καταφορᾶς, hiebweise, 3.114.3 ; τραῦμα ἐξ ἐπιπολῆς μᾶλλον ἢ καταφορᾶς, als tief, Plut. Dion. 34, vgl. Camill. 40.
2) das Herunterfallen, Niedersinken, -stürzen ; ἀνέμους καὶ καταφορὰς ὄμβρων καὶ πρηστήρων Plat. Ax. 370c ; Jos. u. a.Sp.; ποταμοῦ Pol. 10.48.5, vgl. 1.47.4. – Vom Untergange der Sonne, Theophr.; ἡλίου περὶ καταφορὰν ὄντος ἤδη Dion.Hal. 2.43 ; – κοιλίας, Stuhlgang, Ath. II.53d.
3) das, wohinein man fällt, bes. tiefer Schlaf mit Betäubung, Medic.
1) das Heruntertragen, -werfen, der von oben nach unten geführte Schlag, Hieb ; τὰς καταφορὰς τῶν μαχαιρῶν ἀσφαλίζεται ὁ θυρεός Pol. 6.22.4, vgl. 2.33.3 ; ἐκ καταφορᾶς, hiebweise, 3.114.3 ; τραῦμα ἐξ ἐπιπολῆς μᾶλλον ἢ καταφορᾶς, als tief, Plut. Dion. 34, vgl. Camill. 40.
2) das Herunterfallen, Niedersinken, -stürzen ; ἀνέμους καὶ καταφορὰς ὄμβρων καὶ πρηστήρων Plat. Ax. 370c ; Jos. u. a.Sp.; ποταμοῦ Pol. 10.48.5, vgl. 1.47.4. – Vom Untergange der Sonne, Theophr.; ἡλίου περὶ καταφορὰν ὄντος ἤδη Dion.Hal. 2.43 ; – κοιλίας, Stuhlgang, Ath. II.53d.
3) das, wohinein man fällt, bes. tiefer Schlaf mit Betäubung, Medic.