κατάφορτος
κατάφορτος, laden with
κατάφορτ-ος, ον,
- laden with, τινος J. Vit. 26.
κατά·φορτος, ος, ον, surchargé de, accablé du poids de, gén. Jos. Vit. vol. 2, p. 12.
Étym. κ. φόρτος.
κατάφορτος, mit Last versehen, belastet, τινός, womit, Jos. u. a.Sp.