κατοίκισις
κατοίκισις, a planting with inhabitants, foundation of a state, colonisation
κατοίκ-ῐσις, εως, ἡ,
- settlement, Pl. R. 453b, Lg. 969c: pl., Th. 6.77, App. BC 5.19.
κατοίκισις, εως (ἡ) [κῐ] l’action d’établir dans une résidence, particul. de fonder ou de peupler une colonie, Thc. 6, 77 ; Plat. Leg. 969d, etc. ; au plur. App. Civ. 5, 14.
Étym. κατοικίζω.
κατοίκισις, ἡ, das Ansiedeln, Bevölkern mit Ansiedlern, Gründung einer Colonie ; Thuc. 6.77 ; πόλεως Plat. Legg. XII.969d, öfter ; Sp., wie App. B.C. B. 5.14.
κατοίκισις
from κατοικίζω
κατοίκῐσις, εως
- a planting with inhabitants, foundation of a state, colonisation, Thuc., Plat.