κατοικίδιος
κατοικίδιος, living in
κατοικ-ίδιος, ον, (α, ον only Gp. 1.3.8)
- living in or about a house, domestic, μῦς Theopomp.Hist. 258 (a); [σκύλαξ] Nic.Dam. 56 J.; ὄρνεις Gp. l.c., 2.35.5; ὄρνις Longus 3.6; οἱ κ. stay-at-home historians, Luc. Hist.Conscr. 37; κ. βίος Ph. 2.378, D.S. 3.53; κ. κατατάσιες domestic means or methods of extension, Hp. Art. 78; τὰ κ. τῶν ἔργων household duties, Hierocl. p.62 A.; κατοικίδιοι (sc. θεοί), οἱ, = Lat. Penates, Gloss.
κατοικίδιος, ος, ον [ῐδ]
1 qu’on peut préparer chez soi, c. à d. soi-même, sans le secours d’un médecin, Hpc. 387f ||
2 qui est de la maison, domestique, privé, Arstt. Plant. 1, 4, 13 ; Geop. 2, 35, 5 ; Call. fr. 75 ||
3 qui vit à la maison, sédentaire, casanier, DS. 3, 53 ; subst. Luc. H. conscr. 37.
Étym. κ. οἶκος.
κατοικίδιος, zum Hause gehörig, häuslich ; ὄρνις, Haushahn, Long. 3.6 u. a.Sp.; so auch μῦς, περιστερά u. ä.; – κατοικίδιον βίον ἔχειν, eingezogenes Leben, DS. 3.53 ; οἱ κατοικίδιοι, Stubenhocker, Luc. hist. conscrib. 37.
κατοικίδιος
κατ-οικίδιος, ον
- living in or about a house, domestic, οἱ κατοικίδιοι home birds, Luc.