κόνδυλος
κόνδυλος, a knuckle
κόνδῠλ-ος, ὁ,
- knuckle, Arist. HA 493b28: pl., Hp. Art. 2; κονδύλοις ἡρμοττόμην (v. ἁρμόζω I.4); κονδύλοις νουθετεῖν τινα Ar. V. 254: so in sg., ib. 1503; δοῦναι κόνδυλόν τινι Plu. Virt. doc. 2.439d; κονδύλους αὐτῷ δείδι ( δίδου) POxy. 1185.12 (ii/iii A.D.); κονδύλῳ καθικέσθαι τινός Plu. Alc. 7, etc.; κονδύλοις [πατάξαι], opp. ἐπὶ κόρρης (a slap in the face), D. 21.72: prov., κολλύραν καὶ κόνδυλον ὄψον ἐπʼ αὐτῇ pudding and knuckle-sauce to it, i.e. a good thrashing, Ar. Pax 123, ubi v. Sch.; λόγον ἔχειν τοῦ κ. προχειρότερον Plu. Cat.Mi. 1; νὴ τοὺς κ. οὓς ἠνεσχόμην, Com. oath, Ar. Eq. 411.
- II generally, knuckle of any joint, as of the humerus, Gal. 18(2).617; of the humerus and elbow, Poll. 2.141; of the finger (middle joint), Ruf. Onom. 84; ποδός Luc. Ocyp. 28.
- 2 knot in a string, Paul.Aeg. 6.25.
- III any hard, bony knob, of the teeth, Hp. Epid. 4.1.19, 25.
κόνδυλος, ου (ὁ) [ῠ] renflement formé par les articulations, d’où :
1 articulation du coude, Gal. 12, 261 ; articulation des doigts, Arstt. H.A. 1, 15, 3 ; particul. du milieu des doigts, Ruf. p. 30 ; d’où mesure de deux doigts, Math. ||
2 poing fermé, (offrant en saillie toutes les articulations des doigts) d’où coup de poing ; δοῦναι κόνδυλόν τινι, Plut. M. 439d, donner un coup de poing à qqn ; κονδύλοις πατάξαι τινά, Dém. 537 fin ; ou κονδύλῳ καθικέσθαι τινός, Plut. Alc. 7, ou κονδύλῳ παίειν τινά, Plut. M. 483c, frapper qqn de coups de poing, de son poing ||
3 bourrelet ou gonflement des gencives, Hpc. 1125e, 1131e.
1. knokkel; plur. vuist:
2. geneesk. knobbel, verharding van het tandvlees.
κόνδυλος, ὁ (vgl. κόνδος,
1) das Knochengelenk ; bes. τὸ τοῦ δακτύλου καμπτικόν, Arist. H.A. 1.15, τὸ προὖχον κατὰ τὰς συμβολὰς τοῦ δακτύλου, der mittlere Gelenkknochen der Finger ; dah. die zusammengeballte Faust, an der die Gelenkknochen hervorstehen, u. der Schlagmitgeballter Faust, der Stoß ins Gesicht, der Puff, die Ohrfeige ; εἰ κονδύλοις νουθετήσεθʼ ἡμᾶς, mit Faustschlägen zurechtweisen, Ar. Vesp. 254 ; ἀπολῶ γὰρ αὐτὸν ἐμμελείᾳ κονδύλου 1503, nach dem Takt mit der Faust ; ὅταν κονδύλοις, ὅταν ἐπὶ κόρρης (τυφθῇ) Dem. 21.72 ; ἐνέτριψε κόνδυλον Plut. Alc. 8 ; Luc. Prom. 10 u. öfter, wie a.Sp.; λόγον ἔχων τοῦ κονδύλου προχειρότερον Plut. Cat. min. 1.
2) jede Hervorragung, Geschwulst, Medic.; bes. Verhärtung, Verknöcherung.
3) Längenmaß, = 2 δάκτυλοι, Mathem.
1) das Knochengelenk ; bes. τὸ τοῦ δακτύλου καμπτικόν, Arist. H.A. 1.15, τὸ προὖχον κατὰ τὰς συμβολὰς τοῦ δακτύλου, der mittlere Gelenkknochen der Finger ; dah. die zusammengeballte Faust, an der die Gelenkknochen hervorstehen, u. der Schlagmitgeballter Faust, der Stoß ins Gesicht, der Puff, die Ohrfeige ; εἰ κονδύλοις νουθετήσεθʼ ἡμᾶς, mit Faustschlägen zurechtweisen, Ar. Vesp. 254 ; ἀπολῶ γὰρ αὐτὸν ἐμμελείᾳ κονδύλου 1503, nach dem Takt mit der Faust ; ὅταν κονδύλοις, ὅταν ἐπὶ κόρρης (τυφθῇ) Dem. 21.72 ; ἐνέτριψε κόνδυλον Plut. Alc. 8 ; Luc. Prom. 10 u. öfter, wie a.Sp.; λόγον ἔχων τοῦ κονδύλου προχειρότερον Plut. Cat. min. 1.
2) jede Hervorragung, Geschwulst, Medic.; bes. Verhärtung, Verknöcherung.
3) Längenmaß, = 2 δάκτυλοι, Mathem.
κόνδυλος
.κόνδῠλος, ὁ,
- a knuckle, κονδύλοις πατάξαι, opp. to ἐπὶ κόρρης (a slap in the face), Dem.: proverb., κολλύραν καὶ κόνδυλον ὄψον ἐπʼ αὐτῇ a roll and knuckle- sauce to it, i. e. a good thrashing, Ar.