λευκό·χρους,gén.-χροος, acc.-χροα, c. le préc.Eur.Ph.322 ;acc. pl.-χροας, Ptol.7, 2.
λευκό-χρους -ουν, zonder contr. λευκόχροος -οον [χρόα] van huid bleek; ook alg. wit: ἐμάν τε λευκόχροα κείρομαι ... κόμαν ik scheer mijn witte haar af Eur. Phoen. 322.