λευκόχρως
λευκόχρως, white-skinned
λευκό-χρως, ωτος, ὁ, ἡ,
- white-skinned, colourless, Eub. 35, Alex. 98.18, Theoc. Ep. 2.1, Arist. Phgn. 808b4.
λευκόχρως -ωτος [λευκός , χρώς ] white-skinned Eub. 34.2 Alexis 103.18 Theocr. epigr. 2.1 etc.
λευκό·χρως, ωτος (ὁ, ἡ) qui a la peau blanche, Eub. 3, 222 Meineke ; Alex. (Com. fr. 3, 423) ; Thcr. Idyl. 2, 1.
Étym. λ. χρώς.
λευκόχρως, ωτος, mit weißer, zarter Haut, Eub. u. Alexis bei Ath. VII.300b, XIII.568c ; Δάφνις ὁ λευκ. Theocr. epigr. 2.1 ; Sp.
λευκόχρως
λευκό-χρως, ωτος,
- white-skinned, Theocr.