μονερέτης
μονερέτης, one who rows singly
μον-ερέτης, Ion. μουν-, ου, ὁ,
- one who rows singly, AP 7.637 (Antip.).
*μον·ερέτης, ion. μουν·ερέτης, ου (ὁ) qui rame seul, Anth. 7, 637.
Étym. μόνος, ἐρέτης.
μονερέτης
- one who rows singly, Anth.