μονολήμματος
μονολήμματος, with but one premiss
μονο-λήμμᾰτος, ον,
- with but one premiss, λόγοι Chrysipp. and Antip.Stoic. 2.84; συλλογισμοί Alex.Aphr. in Top. 8.17, al.
μονο·λήμματος, ος, ον [ᾰ] qui n’a qu’une prémisse (syllogisme) Chrysipp. (Sext. 383, 22 et 29 Bkk.).
Étym. μ. λῆμμα.
μονολήμματος, aus einem Vordersatz, λῆμμα, bestehend, λόγοι, S.Emp. adv.log. 2.443, öfter.