Logeion | μονόκροτος

μονό-κροτος ναῦς, a vessel

with one squad of rowers, opp. δίκροτος, X. HG 2.1.28, cf. Arch.Pap. 8.197, Str. 7.7.6, Ael. Tact. [4].

μονό·κροτος, ος, ον, qui ne frappe qu’un coup, c. à d. qui n’a qu’un rang de rames ou de rameurs, Xén. Hell. 2, 1, 28 ; Str. 325.

Étym. μ. κροτέω.

μονό-κροτος -ον met één rij roeibanken.

μονόκροτος, sich durch einen Schlag bewegend, mit einer Reihe Ruderbänke ; νῆες, Xen. Hell. 2.1.28 ; Strab. VII.325. Vgl. δίκροτος.

μονόκροτος μονό-κροτος, ον κροτέω

Menu