νηπιέη
νηπιέη, childhood, childishness
νηπῐ-έη, ἡ, Ep. form for *νηπιίη, (νήπιος)
- childhood, childishness, οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ Il. 9.491: in pl., οὐδέ τί σε χρὴ νηπιάας (for *νηπιίας) ὀχέειν Od. 1.297; ἐπεὶ . . ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν in childish fashion, Il. 15.363; ἡγήσατο νηπιέῃσι led them in his folly, Od. 24.469.
νηπιέη, ης (ἡ) seul. dat. sg. et pl. et acc. pl.
1 bas âge, première enfance, Il. 9, 491 ||
2 puérilité, enfantillage, Il. 15, 363 ; Od. 24, 469.
Étym. νήπιος.
1. kinderleeftijd.
2. plur. dwaasheid:
νηπιέη, ἡ, ion. = νηπιάα, Unmündigkeit, Kindheit, πολλάκι μοι κατέδευσας ἐπὶ στήθεσσι χιτῶνα, οἴνου ἀποβλύζων ἐν νηπιέῃ ἀλεγεινῇ, Il. 9.485 ff, wo Andere es für kindische Unbeholfenheit erkl.; gew. kindisches Wesen, Torheit, νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων, Il. 20.411, vgl. 15.363, Od. 24.469.
νηπιέη
-ης, ἡ
[νήπιος.]
- 1
Childishness, childish ways : ἐν νηπιέῃ Il. 9.491.
In pl. : ἐπεὶ ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν Il. 15.363.
- 2
Folly, thoughtlessness.
In pl. : νηπιέῃσι ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων Il. 20.411.
Foolish or thoughtless action.
In pl. : τοῖσιν εὐπείθης ἡγήσατο νηπιέῃσιν Od. 24.469.
- 1
νηπιέη (νήπιος), acc. pl. νηπιάᾱς: infancy, childhood, helplessness of childhood, Il. 9.491; pl., childish thoughts.