νοθευτής
νοθευτής, one who adulterates
νοθ-ευτής, οῦ, ὁ,
- one who adulterates, Ptol. Tetr. 159.
νοθευτής, οῦ (ὁ) qui altère, qui falsifie, Procl. Ptol. 3, 18, p. 224.
Étym. νοθεύω.
νοθευτής, ὁ, der Verfälscher, Procl.