νοσηματικός
νοσηματικός, morbid, diseased
νοσ-ημᾰτικός, ή, όν,
- morbid, diseased, Arist. GA 725a11; ν. τὰ περὶ τὴν κεφαλήν Id. Pr. 881b8; τὰ ν. Id. HA 521a28; ν. τῷ σώματι Plu. Mul.virt. 2.245c. Adv. -κῶς Thphr. CP 6.10.5.
νοσηματικός, ή, όν [ᾰ] maladif, malade, Arstt. H.A. 3, 19 ; G.A. 1, 18, etc. ; Plut. M. 245c, etc.
Étym. νόσημα.
νοσηματικός, krank, kränklich ; Arist. Magn. mor. 2.6 ; Plut.; auch adv.