νοσηλός
νοσηλός, morbid
νοσηλ-ός, ή, όν,
- morbid, ὑγρόν Hp. Loc.Hom. 10; diseased, v.l. for νοσηρός (q.v.). Adv. Comp. -ότερον with a sickly tendency, Id. Epid. 6.6.8, Aph. 6.2 (v.l. νοσηρ-).
νοσηλός, ή, όν, au cp. -ότερος, malade, Hpc. 817g.
Étym. νόσος.
νοσηλός, krank, im Kompar., Hippocr., zw.