Logeion | οὐρανογνώμων

οὐρᾰνο-γνώμων, ον, gen. ονος,

οὐρανο·γνώμων, gén. ονος (ὁ, ἡ) [ᾰ] qui connaît le ciel, astronome, Luc. Ic. 5.

Étym. οὐρ. γιγνώσκω.

οὐρανο-γνώμων -ον, gen. -ονος [γνώμη] subst. kenner van de hemel.

οὐρανογνώμων, ον, himmelskundig, Luc. Icarom. 5.

οὐρανογνώμων οὐρᾰνο-γνώμων, ον,

Menu