παιανικός
παιανικός, of or like a paean
παιᾱν-ικός, ή, όν,
- of or like a paean, ἰδίωμα Ath. 15.696c; ὠδή Eust. 137.39.
παιανικός, ή, όν [ᾱν] qui concerne le péan, Ath. 696d.
Étym. παιάν.
παιανικός, [ᾱν], den Päan betreffend, in der Art des Päangesanges ; so heißt ἰώ ein ἐπίρρημα παιανικόν, Ath. XV.696d.