παράκοπος
παράκοπος, frenzied, frantic
παρά-κοπος, ον, metaph.,
- frenzied, frantic, distraught, A. Pr. 581 (lyr.); λῆμα π. E. Ba. 1000 (lyr.); π. κινήματα τῆς διανοίας Metrod. Herc. 831.2; π. διὰ μέθην Sor. 1.39: c. gen., π. φρενῶν E. Ba. 33; π. δόξα φρενῶν Tim. Pers. 77.
- II counterfeit, παράσημοι καὶ π. χλιδαί Ph. 1.261.
παράκοπος, ος, ον, qui a l’esprit frappé, fou, Eschl. Pr. 581 ; Eur. Bacch. 33 ; Ar. Th. 668.
Étym. παρακόπτω.
παράκοπος, verschlagen, verfälscht, übertr. wahnsinnig ; Aesch. Pers. 582 ; παράκοποι φρενῶν, Eur. Bacch. 33 ; λύσσῃ παράκοπος, Ar. Thesm. 668.
παράκοπος, ον,
παρακόπτω II
- frenzied, frantic, Aesch.; also, παράκοπος φρενῶν Eur.