παράλοιπος
παράλοιπος, remaining besides
παράλοιπος, ον,
- remaining besides, Arist. APo. 93b13.
παρά·λοιπος, ος, ον, qui reste en outre, Arstt. An. post. 2, 8, 7.
Étym. παραλείπω.
παράλοιπος, wie λοιπός, übrig, Arist. anal. post. 2.8, zw.