παράτροπος
παράτροπος, turned aside, lawless, strange, unusual
παρά-τροπος, ον,
- turned aside: turned from the right way, lawless, εὐναί Pi. P. 2.35.
- 2 strange, unusual, Opp. H. 1.515, 4.18, cf. Plu. Lys. 12.
- II Act., averting, μόρου π. μέλος E. Andr. 528 (lyr.):—where Sch. expl. παρατροπικός.
παρά·τροπος, ος, ον :
I act. qui détourne de, gén. Eur. Andr. 528 ||
II pass. détourné, d’où :
1 détourné du droit chemin ou du droit sens, extraordinaire, inusité, étrange, Opp. H. 4, 18 ; Plut. Lys. 12 ||
2 détourné de la justice, illégitime, Pd. P. 2, 65.
Étym. παρατρέπω.
1. afwendend.
2. afwijkend; overdr., van buitenechtelijke seks ongeoorloofd.
παράτροπος, 1) abgelenkt, abgewendet, verändert, entfremdet ; εὐναί, Pind. P. 2.35, der Schol. erkl. μοιχίδιοι καὶ τοῦ δέοντος παρατετραμμέναι ; vgl. Opp. Hal. 1.515, λεχέων δὲ παράτροπον αἰσαν ἔχουσιν, u. 4.18, χρωτὸς δὲ παράτροπον ἄνθος ἀμέρσαι ; ungewöhnlich, Plut. Lys. 12.
2) Bei Eur. Andr. 528 in activer Bdtg, abwendend, τί δʼ ἐγὼ μόρου παράτροπον μέλος εὕρω, Schol. παρατροπικός.
2) Bei Eur. Andr. 528 in activer Bdtg, abwendend, τί δʼ ἐγὼ μόρου παράτροπον μέλος εὕρω, Schol. παρατροπικός.
παράτροπος, -ον
- 1illicit εὐναὶ δὲ παράτροποι P. 2.35
παράτροπος, ον,
- Iturned aside, lawless, strange, unusual, Plut.
- IIact. averting a thing, c. gen., Eur.