παρατρώγω
παρατρώγω, to gnaw at the side, nibble at, take a bite of
παρατρώγω, fut. -τρώξομαι Suet. Galb. 4: aor. παρέτρᾰγον Hp. Epid. 5.86:—
- nibble at, take a bite of, τοῦ ὄφιος Hp. l.c.; τίς ἐλάας παρέτραγεν; Ar. Ra. 988, cf. Pax 415: metaph., τῆς ἀρχῆς παρατρώξῃ August. ap. Suet. l.c.; δικῶν τε καὶ δικαστηρίων Philostr. VS 2.15.1.
παρα·τρώγω (f. -τρώξομαι, ao. 2 παρέτραγον) [ᾰ] goûter en passant à, mordiller, grignoter, gén. Hpc. 1160c ; Ar. Ran. 988 ; fig. Philstr. 595.
παρατρώγω, (τρώγω), benagen, benaschen ; τίς τῆς ἐλάας παρέτραγεν Ar. Ran. 988, vgl. Pax 415 ; Hippocr. u. Sp. nur c. gen., τῶν ἑαυτοῦ πλοκάμων παρέτραγεν, Ael. H.A. 1.27 ; auch δικῶν τε καὶ δικαστηρίων, Philostr.
παρατρώγω
fut. -τρώζομαι
aor2 -έτραγον
- to gnaw at the side, nibble at, take a bite of, c. gen., Ar.