παρατροπή
παρατροπή, a turning away, means of averting
παρα-τροπή, ἡ,
- turning away, means of averting, θανάτου E. Ion 1230 (lyr.); τῶν ἀβουλήτων Plu. Superst. 2.168e (pl.).
- 2 slight alteration, τοῦ ὀνόματος ib. Isid. 376a, cf. Suid. s.v. χρεών; f.l. for παρεκτροπή, A.D. Synt. 167.3; τρόπος ἐστὶ λόγος κατὰ παρατροπὴν τοῦ κυρίου λεγόμενος Trypho Trop.Praef.
- 3 misleading, τοῦ φρονοῦντος Plu. Amat. 2.758e.
- II intr., deviation, τῆς ὁδοῦ ib. Suav. 1106b; εἰς τὸ νοσῶδες Apollon. ap. Orib. 7.19.5; εἰς τὸ παρὰ φύσιν Gal. 18(1).181.
- 2 of the mind, aberration, error, Plu. Aud. 2.40b, Iamb. Myst. 3.25 (pl.); perversion, Plu. Suav. 2.1104d.
- 3 metaph., side-stream, Longin. 13.3 (pl.); digression, Plu. Herod. 2.855d (pl.), Luc. Dem.Enc. 6.
παρατροπή, ῆς (ἡ)
A act.
I action de détourner (un courant) Lgn 13, 3 ; fig. action de détourner, d’écarter : τινος, Eur. Ion 1230 ; Plut. M. 168d ; Alciphr. 1, 20, qqe ch. ||
II abs. action de détourner du droit chemin, d’induire en erreur, Plut. M. 40b, etc. ||
III t. de gr. :
1 action de décliner, de conjuguer, Dysc. Synt. p. 167, 20 ||
2 changement, altération (d’un mot) Plut. M. 376a ||
B pass.
I action de se détourner, de s’écarter : ὁδοῦ, Plut. M. 1106b, de son chemin, c. à d. action de s’égarer ||
II fig.
1 digression oratoire, Plut. M. 855c ; Luc. Dem. enc. 6 ||
2 égarement de l’esprit, erreur, Plut. M. 40b, etc.
Étym. παρατρέπω.
1. het afwenden:
2. uitweiding.
παρατροπή, ἡ, das Ablenken, Ableiten, bes. vom rechten Wege, Verführen, Poll. 4.50, u. öfter bei Sp., wie Plut., auch Irrtum, Verkehrtheit, amat. 16 M. – Das Abweichen, bes. in der Rede, die Abschweifung, αἱ ἐκ τῶν παρατροπῶν ἐπάνοδοι, Luc. encom. Dem. 6 ; Sp. auch = Declination im grammatischen Sinne ; Ableitung, Herleitung, Longin.
παρατροπή, ἡ,
- Ia turning away, means of averting, θανάτου Eur.
- IIintr. a digression, Luc.