παραλογιστής
παραλογιστής, one who cheats by false reckoning
παραλογ-ιστής, οῦ, ὁ,
- one who cheats by false reckoning, Arist. EE 1232a14; or by false reasoning, δεινὸς ὁ τῦφος π. M.Ant. 6.13, cf. Procl. Par.Ptol. 225; cheat, Artem. 4.57.
παραλογιστής, οῦ (ὁ)
1 qui raisonne mal, qui trompe par de faux raisonnements, Arstt. Eud. 3, 4, 5 ; M. Ant. 6, 13 ||
2 trompeur, Artém. 4, 57.
Étym. παραλογίζομαι.
παραλογιστής, ὁ, der durch falsche Rechnungen od. durch Trugschlüsse Betrügende, übh. der Betrüger, M.Anton. 6.13 u. a.Sp.