παραλλάσσω
παραλλάσσω, to make things alternate, to transpose
- cause to alternate, π. τοὺς ὀδόντας make the alternate teeth of the saw stand contrary ways, Thphr. HP 5.6.3; π. τὰς ἀρχάς make the ends [of the bandages] overlap or cross, Hp. Fract. 29; παραλλάξας having transposed [the two], Pl. Tht. 193c; π. τῶν αἰσθήσεων τὰ σημεῖα transpose, interchange the impressions received from the senses, ib. 194d; ἐὰν παραλλάξῃ τὴν τομήν transposes the caesura, Heph. 15.18:—Pass., overlap, of the ends of broken bones, Hp. Fract. 31; ὀδόντες παρηλλαγμένοι (in persons with hollow palate) Id. Epid. 6.1.2.
- 2 change, alter, ὀλίγα π. Hdt. 2.49; μίαν μόνον συλλαβὴν π. Aeschin. 3.192, cf. Arist. Top. 119a15; esp. alter for the worse, π. φρένας χρηστάς S. Ant. 298; twist, τὸν λόγον Chrysipp.Stoic. 2.258:—freq. in Pass., to be altered, πολὺ παρηλλάχθαι τὴν ἔξοδον πρὸς τὸν εἰθισμένον καιρόν Plb. 5.56.11, etc.; τὸ κίνημα παρηλλαγμένον τῆς συνηθείας Id. 7.17.7: hence παρηλλαγμένος, η, ον, strange, extraordinary, Id. 2.29.1, 3.55.1; παρηλλαγμένους τοῖς μεγέθεσιν ὄφεις D.S. 17.90; ὑποδήματα π. peculiar footwear, Satyr. 1.
- 3 of Place, pass by or beyond, ἐνέδραν X. HG 5.1.12, Plb. 5.14.3, etc.; ὅταν τὸ ὕδωρ παραλλάξῃ τὸ χωρίον D. 55.17; elude, avoid, Plu. Cam. 25; so Astrol., τὴν διάμετρον ἀκτῖνα π. Vett.Val. 142.5; also, get rid of, διακρούσασθαι καὶ π. τὸ πάθος Plu. Caes. 41.
- 4 go beyond, surpass, τῷ τάχει π. τὰ ἄστρα Arist. Mete. 342a33; exceed in point of time, τὴν παιδικὴν ἡλικίαν Plu. Alc. 7, Cim. 1: c. acc. pers. et gen. rei, γραμμέων συνθέσιος οὐδείς κώ με παρήλλαξεν [Democr.]299.
- II intr., deviate from one another, of two tunnels or the like, which start from opposite directions, and, instead of meeting, miss each other, ὀλίγον τι π. τῆς χώρης Hdt. 2.11; of bones, ἄρθρον παραλλάξαν displaced, Hp. Art. 17; πόροι παραλλάττοντες deviating, not in line, opp. κατάλληλοι, Arist. Pr. 905b8, cf. 890b39.
- 2 alternate, Id. APr. 42b15.
- 3 differ or vary from, τῶν πολλῶν . . δικαίων Pl. Lg. 957b; πολύ τι τῶν ἄλλων Thphr. HP 4.10.5; τῶν προκειμένων Hdn.Gr. 2.948; παραλλάξουσιν ἀλλήλων κατὰ παρρησίαν Phld. Lib. p.43 O.; π. ἀπό τινος Arr. Epict. 3.21.23: abs., differ, vary, ὀλίγον παραλλάσσοντες Hdt. 7.73; ἡ χρεία π. μικρόν Arist. Pol. 1254b24; μήκη παραλλάττοντα Epicur. Ep. 2 p.43 U.; μικρὸν ταῖς γλώτταις Str. 4.1.1; π. κατὰ τὰς ὀσμὰς καὶ τοὺς χυλούς Thphr. HP 1.12.3; τοσοῦτον τῆς δόξης παραλλαττούσης Isoc. 9.25; τὸ παρηλλαχός the changeable, Chrysipp.Stoic. 3.129; also, of persons, οἱ παρηλλαχότες those whose character has changed, ib. 125.
- b impers., οὐ σμικρὸν παραλλάττει οὕτως ἔχον ἢ ἄλλως it makes no small difference, Pl. Tht. 169e.
- 4 π. τοῦ σκοποῦ go aside from the mark, ib. 194a: metaph., π. τῶν φρενῶν Lys. Fr. 90: abs., οὐχ ὑπὸ γήρως οὐδὲ νόσου π. Plu. Luc. 43.
- 5 change direction, of the wind, Arist. Pr. 945a36; deviate from the straight course, παραλλάξαντι ἐξ Ἀβύδου ὡς ἐπὶ τὴν Προποντίδα Str. 13.1.22; οὐδαμῇ οὐδὲν π. Pl. R. 530b; go astray, be out of oneʼs wits, Id. Ti. 27c, 71e; λόγοι παραλλάσσοντες delirious, E. Hipp. 935; degenerate, decline, εἰς μοναρχίαν ἐπαχθῆ Plu. Rom. 26.
- 6 slip aside or away, παραλλάξασα διὰ χερῶν βέβακεν ὄψις A. Ag. 424 (lyr.).
- 7 to be superior to, c. gen., π. ἅλιος ἄστρων Epigr. ap. D.L. 8.78; π. ταῖς ψυχαῖς Sosyl. 1 J.; τῇ διαφορᾷ τοῦ καθοπλισμοῦ πρὸς τὴν χρείαν παραλλάττων superior in . ., Plb. 18.25.2; κατά τι Iamb. Comm.Math. 8.
- 8 Geom., of figures, coincide partially when applied, Euc. 1.8, 3.24, Aristarch.Sam. 8.
- 9 Astron., display parallax, Ptol. Alm. 5.11.
1) neben einander stehende Dinge abwechseln lassen, τοὺς ὀδόντας, die Zähne einer Säge so abwechseln lassen, daß der eine Zahn heraus-, der andere hineinsteht, Theophr.; daher verändern, φρένας, Soph. Ant. 298, im schlechten Sinne, verderben (s. 2); τὰ σημεῖα, vertauschen, Plat. Theaet. 194d. – Auch vorbeigehen, vorübergehen, ἐπεὶ δὲ παρήλλαξαν οἱ πρῶτοι τὴν ἐνέδραν, Xen. Hell. 5.1.12 ; τὴν πόλιν, Pol. 5.14.3 ; τὸν ποταμόν, 15.2.8 ; τὸν τόπον, DS. 3.26 ; auch von der Zeit, τὴν ἡλικίαν, Hel. 10.23. Daher übh. darüber hinausgehen, übertreffen, τινὰ τῷ τάχει, Arist. Meteor. 1.4 ; – fortgehen von Einem, τινά, Plut. Cam. 25 ; u. im schlimmen Sinne, übertreten, z.B. ein Gesetz, Aesch. 3.192.
2) intr. abweichen, verschieden sein von Etwas, γίγνεσθαί τε ταῦτα ἀεὶ ὡσαύτως καὶ οὐδαμῇ οὐδὲν παραλλάττειν, Plat. Rep. VII.530d ; abirren, παραλλάξαι τοῦ σκοποῦ καὶ ἁμαρτεῖν, Theaet. 194a ; ὅσα παραλλάττει τῶν πολλῶν ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσι δικαίων, Legg. XII.957b ; sich entfernen, Aesch. Ag. 412 ; Φρύγες τὴν ἀγχοτάτω τῆς Παφλαγονικῆς σκευὴν εἶχον ὀλίγον παραλλάσσοντες, Her. 7.73 ; Sp., εἶδεν γυναῖκα μηδὲν Ἐρινύος τραγικῆς παραλλάττουσαν, Plut. Dion. 55 ; dah. auch = sich auszeichnen, τῇ διαφορᾷ τοῦ καθοπλισμοῦ πρὸς τὴν ἐνεστῶσαν χρείαν πολὺ παραλλάττειν, Pol. 18.8.2 ; auch impers., οὐ γάρ τι σμικρὸν παραλλάττει οὕτως ἔχον ἢ ἄλλως, es ist kein geringer Unterschied, Plat. Theaet. 169e ; – vom richtigen Wege abweichen, bes. übertr. vom Verstande kommen, wahnsinnig werden, διὰ νόσον ἤ τινα ἐνθουσιασμὸν παραλλάξας, Plat. Tim. 71e, öfter ; Eur. Hipp. 935 ; Poll. 1.15 ἐκ θεοῦ ; – παρηλλαγμένος, unterschieden, abweichend, außerordentlich, καὶ ἴδιον Pol. 3.55.1, καὶ ξένη ἐπιφάνεια 2.29.1, öfter ; παρηλλαγμένοι τοῖς μεγέθεσιν ὄφεις, DS. 17.90 ; vgl. noch διὰ τὸ παρηλλάχθαι τὴν ἔξοδον πρὸς τὸν εἰθισμένον καιρόν, er hatte im Vergleich mit der gewöhnlichen Zeit etwas Außerordentliches, Pol. 5.56.11, u. παρηλλαγμένον τῆς συνηθείας 7.17.7.
- Ito make things alternate, to transpose, Plat.
- 2to change or alter a little, Hdt., Soph.
- 3of Place, to pass by, go past, elude, Xen.:— to get rid of, Plut.
- 4to go beyond, exceed in point of time, Plut.
- IIintr. to pass by one another, to overlap, Hdt.
- 2to differ, vary, Hdt.:—impers., οὐ σμικρὸν παραλλάττει it makes no small difference, Plat.
- 3π. τοῦ σκοποῦ to go aside from the mark, Plat.
- 4to deviate from the course, to be liable to deviation, Plat.; λόγοι παραλλάσσοντες delirious, Eur.
- 5to slip aside or away, Aesch.
-
…τὰ οἰκεῖα ἐν χρόνοις ὡραίοισι. ἐν χρόνῳ γὰρ οἱ πεπασμοὶ σπέρματος, γενείου, πολιῆς. τίς ὦν ἰητρὸς παραλλάξαι τῆς φύσιος τοῦτο μὲν τὴν ἀρχῆθεν τῶν σπερμάτων μεταβολὴν, τοῦτο δὲ τὴν ἐς ἑκάστου προθεσμίην ; ἀλλὰ καὶ προσέκοψαν…
Aretaeus, Treatment of Chronic Diseases
-
…ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος κακὸν νόμισμʼ ἔβλαστε. τοῦτο καὶ πόλεις πορθεῖ, τόδʼ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων · τόδʼ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγματʼ ἵστασθαι βροτῶν · πανουργίας δʼ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι. ὅσοι…
Sophocles, Antigone
-
…ὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονες πάρεισι δόξαι φέρου σαι χάριν ματαίαν. μάταν γάρ, εὖτʼ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾷ, παραλλάξασα διὰ χερῶν βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερον πτεροῖς ὀπαδοῦσʼ ὕπνου κελεύθοις. τὰ μὲν κατʼ οἴκους ἐφʼ ἑστίας ἄχη τάδʼ ἐστὶ…
Aeschylus, Agamemnon
-
…δὲ τοὺς περὶ τοῦ παντὸς λόγους ποιεῖσθαί πῃ μέλλοντας, ᾗ γέγονεν ἢ καὶ ἀγενές ἐστιν, εἰ μὴ παντάπασι παραλλάττομεν, ἀνάγκη θεούς τε καὶ θεὰς ἐπικαλουμένους εὔχεσθαι πάντα κατὰ νοῦν ἐκείνοις μὲν μάλιστα, ἑπομένως δὲ ἡμῖν εἰπεῖν .…
Plato, Timaeus
-
…ἀκύρους τιθείη τῆς ὑπὲρ ἐκείνου ὁμολογίας. διὸ καλλιόνως ἔχει σαφέστερον περὶ τούτου αὐτοῦ διομολογήσασθαι · οὐ γάρ τι σμικρὸν παραλλάττει οὕτως ἔχον ἢ ἄλλως. λέγεις ἀληθῆ. μὴ τοίνυν διʼ ἄλλων ἀλλʼ ἐκ τοῦ ἐκείνου λόγου ὡς διὰ βραχυτάτων…
Plato, Theaetetus
-
…τινα ἄλλην αἴσθησιν ἔχοντα ἀμφοῖν τὼ σημείω μὴ κατὰ τὴν αὐτοῦ αἴσθησιν ἑκάτερον ἔχειν, ἀλλʼ οἷον τοξότην φαῦλον ἱέντα παραλλάξαι τοῦ σκοποῦ καὶ ἁμαρτεῖν, ὃ δὴ καὶ ψεῦδος ἄρα ὠνόμασται. εἰκότως γε. καὶ ὅταν τοίνυν τῷ μὲν…
Plato, Theaetetus
-
…καὶ ἀληθοῦς, ἀλλʼ ἢ καθʼ ὕπνον τὴν τῆς φρονήσεως πεδηθεὶς δύναμιν ἢ διὰ νόσον, ἢ διά τινα ἐνθουσιασμὸν παραλλάξας. ἀλλὰ συννοῆσαι μὲν ἔμφρονος τά τε ῥηθέντα ἀναμνησθέντα ὄναρ ἢ ὕπαρ ὑπὸ τῆς μαντικῆς τε καὶ ἐνθουσιαστικῆς φύσεως ,…
Plato, Timaeus
-
…, ἐμβιβάσας προσαρμόσαι εἰς τὸ ἑαυτῆς ἴχνος, ἵνα γένηται ἀναγνώρισις, εἶτα τούτων ἀποτυχὼν καὶ ὥσπερ οἱ ἔμπαλιν ὑποδούμενοι παραλλάξας προσβάλω τὴν ἑκατέρου ὄψιν πρὸς τὸ ἀλλότριον σημεῖον, ἢ καὶ οἷα τὰ ἐν τοῖς κατόπτροις τῆς ὄψεως πάθη ,…
Plato, Theaetetus
-
…ἐπισφραγισαμένους, χρῆσθαι τὸν ἅπαντα βίον. ὅσα δὲ περί τε σιγὴν δικαστῶν καὶ εὐφημίας καὶ τοὐναντίον, καὶ ὅσα παραλλάττει τῶν πολλῶν ἐν ταῖς ἄλλαις πόλεσιν δικαίων καὶ ἀγαθῶν καὶ καλῶν, τὰ μὲν εἴρηται, τὰ δʼ ἔτι πρὸς…
Plato, Laws
-
…ἱκανῶς τοῦ βάθους ἔχοντα πολυχρόνιά τε γίγνεται καὶ εἰσὶν οἱ τοιοῦτοι πρῶτον μὲν εὐμαθεῖς, ἔπειτα μνήμονες, εἶτα οὐ παραλλάττουσι τῶν αἰσθήσεων τὰ σημεῖα ἀλλὰ δοξάζουσιν ἀληθῆ. σαφῆ γὰρ καὶ ἐν εὐρυχωρίᾳ ὄντα ταχὺ διανέμουσιν ἐπὶ τὰ αὑτῶν ἕκαστα…
Plato, Theaetetus