παροικέω

παροικ-έω,

• dwell beside, c. acc., ἀπὸ Κνίδου μέχρι Σινώπης τὴν Ἀσίαν π. dwell along the coasts of Asia, Isoc. 4.162: c. dat., live near, πόλει Th. 1.71; ταῖς πυραμίσι OGI 666.13 (i A. D.); dwell among, τισι Th. 3.93: abs., Id. 6.82; of places, lie near, X. Vect. 1.5.
• • II live in a place as πάροικος, οἱ παροικοῦντες ξένοι D.S. 13.47, cf. SIG 709.9 (Chersonesus, ii B. C.); ὡς ἐπὶ ξένης Ph. 1.416; sojourn in, Ἱερουσαλήμ Ev.Luc. 24.18.
  • III metaph., τὸν ἀνθρώπινον βίον παρῳκηκότες Phld. Mort. 38.

παροικέω, daneben wohnen, τινί, Thuc. 3.93 ; πόλει ὁμοίᾳ παροικοῦντες, 1.71 ; auch mit dem acc., wie Isocr. 4.162, ἀπὸ Κνίδου μέχρι Σινώπης Ἕλληνες Ἀσίαν παροικοῦσι, sie wohnen an der Küste Asiens entlang ; als Fremder ohne Bürgerrecht in einer Stadt wohnen, οἱ παροικοῦντες ξένοι, DS. 13.47 ; NT.

παροικέω fut. ήσω

• • Ito dwell beside, c. acc., π. τὴν Ἀσίαν dwell along the coast of Asia, Isocr.: c. dat. to live near, Thuc.: to dwell among, τισίν Thuc.; of places, to lie near, Xen.
  • II (πάροικος II) to live in a place, sojourn, NTest.