πάροικος

πάροικος, ον,

• dwelling beside or near, neighbouring, c. gen., Κάδμου πάροικοι . . δόμων S. Ant. 1155; [πόλεις]π.Ρῃκίων ἐπαύλων A. Pers. 869 (lyr.): c. dat., ποταμῷ παροίκους Ἅλυϊ Diog.Trag. 1.7, cf. Th. 3.113: abs., ἡ π. πηλαμύς S. Fr. 503; neighbour, οὐκ ἀσίνης π. Sapph. 80; Ἀττικὸς π., prov. of a restless neighbour, Arist. Rh. 1395a18, Duris 96J.
• • • 2 π. πόλεμος war with neighbours, Hdt. 7.235.
  • II foreign, alien, LXX Ge. 15.13, al.; σπέρμα π. ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ Act.Ap. 7.6: as Subst., sojourner in anotherʼs house, D.L. 1.82: generally, alien, stranger, LXX Le. 22.10: in later Greek, = μέτοικος, SIG 398.37 (Cos, iii B. C.), IG 7.2712.64 (Acraeph.), OGI 1338.12,20, al.(Pergam., ii B. C.), etc.; = colonus, Cod.Just. 1.34.1 (pl.).

πάροικος, benachbart, Nachbar ; πόλεις πάροικοι Θρῃκίων ἐπαύλων, Aesch. Pers. 850 ; Soph. Ant. 1139 ; Thuc. 3.113 u. Sp.; übertr., πόλεμος, Her. 7.235 ; – ὁ πάροικος, der in einer Stadt ohne Bürgerrecht lebende Fremde, inquilinus, = μέτοικος, Sp., wie NT. – Ἀττικὸς πάροικος, sprichwörtlich, Zenob. 2.28 ; vgl. Arist. rhet. 2.21.

πάροικος πάρ-οικος, ον,

• • Idwelling beside or near, c. gen., Aesch., Soph.; c. dat., Thuc.:—absol. a neighbour, Arist.
  • • 2πάροικος πόλεμος a war with neighbours, Hdt.
  • IIas Subst. a sojourner, alien, NTest.