παροίνιος
παροίνιος, befitting a drinking party
παροίν-ιος, ον, f.l. for πάροινος, Ar. Ach. 981.
- IIbefitting a drinking party, ὄρχησις Ath. 14.629e, cf. Luc. Salt. 34; ἀγών Ph. 1.353; π. ᾠδαί, μέλη, drinking songs, Sch. Ar. V. 1217, 1231; τὰ Πραξίλλης παροίνια drinking songs, ib. 1232; τρυφερὰ καὶ π. γράφειν Plu. Dem. 4.
παροίνιος, ος, ον :
1 qui concerne l’ivresse ou les gens ivres, Ath. 629e ; Luc. Salt. 34 ; τὰ παροίνια (s. e. μέλη) Plut. Dem. 4, chansons à boire, chansons bachiques ||
2 qui est ivre et qui commet des inconvenances, Ar. Ach. 981.
Étym. πάροινος.
παροίνιος, zum Weine gehörig, dabei gebräuchlich, z.B. ᾆσμα, ὄρχησις, Ath. XIV.629e, Luc. salt. 34, u. dergleichen ; daher τὰ παροίνια, sc. μέλη, Trinklieder, Böckh Pind. frg. p. 555, wie Schol. Ar. Vesp. 1231 σκόλια erkl. τὰ παροίνια μέλη ; vgl. Plut. Dem. 4. – Von Menschen, trunken, in der Trunkenheit stech, Ar. Ach. 981, wo der Schol. μέθυσος καὶ ὑβριστής erkl.
παροίνιος, ον,
οἶνος
- I= παροινικός, Ar.
- IIbefitting a drinking party, Luc.; παροίνια drinking songs, Plut.