πενθήρης
πενθήρης, lamenting, mourning
πενθ-ήρης, ες,
- lamenting, mourning, E. Ph. 323 codd., Tr. 141 (both lyr.).
πενθ·ήρης, ης, ες, de deuil, qui est dans le deuil, Eur. Ph. 323, etc.
Étym. πένθος, *ἄρω.
πενθήρης, ες, klagend, trauernd, κουρᾷ ξυρήκει πενθήρει, Eur. Troad. 141, vgl. Phoen. 327.
πενθήρης
πενθ-ήρης, ες
*ἄρω
- lamenting, mourning, Eur.