πενθηρός
πενθηρός, of or for mourning
πενθ-ηρός, ά, όν,
- of or for mourning, ἱμάτιον Anaxil. 37: in later Prose, Sm. Je. 9.19(18).
πενθηρός, ά, όν, qui convient au deuil, de deuil, Anaxil. fr. 5.
Étym. πένθος.
πενθηρός, zur Trauer gehörig, ἱμάτιον, Anaxil. bei Drac. 75.