πλαστός

πλαστός, ή, όν,

• formed, moulded, esp. in clay or wax, γυνή Hes. Th. 513; τὸ π. ὃ δὴ σκεῦος ὠνομάκαμεν Pl. Sph. 219a; π. ἐκ γαίης Antiph. 52.3; π. εἰκών statue, opp. painting, Plu. Ages. 2.
• • • 2 that can easily be moulded, plastic, Arist. Mete. 386a27; in a thick paste, Thphr. HP 9.4.10.
  • II metaph., fabricated, forged, counterfeit, ἐκ λόγου πλαστοῦ Hdt. 1.68; π. βακχεῖαι sham inspirations, E. Ba. 218; π. τὴν φιλίαν παρέχεσθαι X. Ages. 1.38; πλαστὸς πατρί a supposititious son, S. OT 780, cf. Sosith. 2.4; π. ἐπιχείρημα hypothetical case, Hermog. Inv. 3.11, cf. 15. Adv. -τῶς, opp. ὄντως, Pl. Sph. 216c; opp. ἀληθῶς, Id. Lg. 642d; opp. φύσει, ib. 777d; π. ὀδυρόμενοι feignedly, Phld. Rh. 1.381 S.
  • III v. πλατός.

πλαστός, gebildet, geformt, bes. aus Ton, Wachs, Hes. Th. 513 ; übertr., erdichtet, ersonnen, dah. falsch, unecht, πλαστὸς ὡς εἴην πατρί, Soph. O.R. 780 ; bei Aesch. Eum. 53, ῥέγκουσι δʼ οὐ πλαστοῖσι φυσιάμασιν, erkl. man gew. »dem man nicht nahen darf, unnahbar (πελαστοῖς, Elmsl. vermutet πλατοὶς)«, Einige, »nicht künstlich Gemachtes. d.i. Natürliches, Wirkliches« ; πλασταῖσι βακχείαισιν, Eur. Bacch. 218 ; u. in Prosa : μὴ πλαστῶς, ἀλλʼ ὄντως φιλόσοφος, Plat. Soph. 216c ; Ggstz von ἀληθῶς, Legg. I.642 ; Sp., wie Plut. u. Luc. öfter.

πλαστός, ή, όν πλάσσω

• • Iformed, moulded in clay or wax, Hes., Plat., etc.
  • IImetaph. fabricated, forged, counterfeit, Hdt., Eur.; πλαστός a supposititious son, Soph.