πλάστιγξ
πλάστιγξ, the scale of a balance
πλάστιγξ, Ion. πλήστιγξ (v. infr. III), ιγγος, ἡ,
- scale of a balance, Ar. Pax 1248; παρίστασθον παρὰ τὼ πλάστιγγε Id. Ra. 1378; τιθέναι εἰς πλάστιγγας, ἐν πλάστιγγι ζυγοῦ κεῖσθαι, Pl. Ti. 63b, R. 550e: metaph., ἀνώμαλοι πλάστιγγες ἀστάτου τύχης Trag.Adesp. 179; ὅταν δαίμων ἀνδρὸς εὐτυχοῦς τὸ πρὶν πλάστιγγʼ ἐρείσῃ τοῦ βίου παλίρροπον S. Fr. 576.5 (prob. for μάστιγʼ) ; τὸ τεᾷ π. δοθὲν μακαριστότατον τελέθει Lyr.Adesp. 139; ὥσπερ ἐπὶ πλάστιγγος ἀντιρρέπων Ph. 2.170; εἰς τὴν αὐτὴν τιθεὶς π. τὴν μέθην τῇ μανίᾳ Ath. 1.11a.
- 2 disk poised on the top of the ῥάβδος κοτταβική, καθʼ ὅσον ἂν τὸν κότταβον ἀφεὶς ἐπὶ τὴν π. ποιήσῃ πεσεῖν Antiph. 55.6, cf. Hermipp. 47.8 (anap.); π. ἡ χαλκοῦ θυγάτηρ Critias Fr. 1D., cf. Poll. 6.110.
- 3 valve of an oyster-shell, Opp. H. 2.179.
- II collar for horses, E. Rh. 303.
- III pl., surgical splints, Hippiatr. 24, 74; in form πλήστιγγες, Hp. ap. Gal. 19.131.
- IV scourge, A. Ch. 290 (s. v. l.), cf. EM 674.20, Hsch.
1 πλάστιγξ, ιγγος (ἡ) objet plat, d’où :
1 plateau de balance ; p. suite, balance, Soph. fr. 14 Dind. ; Ar. Pax 1248, etc. ; Plat. Tim. 63b, etc. ; fig. Ath. 11a ||
2 plateau pour jouer au cottabe (v. κότταβος) Critias (Ath. 600e, etc.) ||
3 coquille d’huître, Opp. H. 2, 179 ||
4 joug ou collier, Eur. Rhes. 303 ||
5 éclisse pour assujettir un membre fracturé, Gal. Lex. Hipp. 19, 131 ||
➳ Ion. πλήστιγξ, Gal. l. c.
Étym. pré-grec.
2 πλάστιγξ, ιγγος (ἡ) fouet, Eschl. Ch. 290.
Étym. πλήσσω.
2. πλάστιγξ -ιγγος, ἡ [~ πλήττω, μάστιξ?] zweep Aeschl. Ch. 290.
πλάστιγξ, ἡ, ion. πλῆστιγξ,
1) die Zunge am Wagebalken, dah. der Wagebalken selbst u. die Wage ; ἐν πλάστιγγι ζυγοῦ κειμένου ἑκατέρου, Plat. Rep. VIII.550e ; τιθεὶς εἰς πλάστιγγας, Tim. 63b ; τὼ πλάστιγγε, Ar. Ran. 1374 ; u. Sp., εἰς πλάστιγγα δικαίην νειμάμενοι, Ep.adesp. 10 (XII.88); übertr. sagt Ath. I.11 vom Homer εἰς τὴν αὐτὴν τιθεὶς πλάστιγγα τὴν μέθην τῇ μανίᾳ. – Bei Hesych. auch τὸ πρὸς τοὺς κοττάβους πινάκιον, oder nach Suid. τὸ κοῖλον τοῦ κοττάβου. – Von den Austerschalen, Opp. Hal. 2.179.
2) wegen der Aehnlichkeit das Joch der Pferde, χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρον πώλων ἔκλῃε, Eur. Rhes. 303.
3) die Peitsche, χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας, Aesch. Ch. 288.
4) Tellerchen, Antiphan. bei Ath. XV.667a.
1) die Zunge am Wagebalken, dah. der Wagebalken selbst u. die Wage ; ἐν πλάστιγγι ζυγοῦ κειμένου ἑκατέρου, Plat. Rep. VIII.550e ; τιθεὶς εἰς πλάστιγγας, Tim. 63b ; τὼ πλάστιγγε, Ar. Ran. 1374 ; u. Sp., εἰς πλάστιγγα δικαίην νειμάμενοι, Ep.adesp. 10 (XII.88); übertr. sagt Ath. I.11 vom Homer εἰς τὴν αὐτὴν τιθεὶς πλάστιγγα τὴν μέθην τῇ μανίᾳ. – Bei Hesych. auch τὸ πρὸς τοὺς κοττάβους πινάκιον, oder nach Suid. τὸ κοῖλον τοῦ κοττάβου. – Von den Austerschalen, Opp. Hal. 2.179.
2) wegen der Aehnlichkeit das Joch der Pferde, χρυσῆ δὲ πλάστιγξ αὐχένα ζυγηφόρον πώλων ἔκλῃε, Eur. Rhes. 303.
3) die Peitsche, χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας, Aesch. Ch. 288.
4) Tellerchen, Antiphan. bei Ath. XV.667a.
πλάστιγξ, Ionic πλήστιγξ, ιγγος,
- Ithe scale of a balance, Ar.: dual, a pair of scales, Ar.
- IIa collar for horses, Eur.
- IIIa scourge, Aesch.:—In this last sense, at all events, from πλήσσω.