πλαστογράφος
πλαστογράφος, forger
πλαστο-γράφος [γρᾰ], ὁ,
- forger, Artem. 1.51, Ptol. Tetr. 161, Man. 2.305, Cod.Just. 4.20.13 Intr.
πλαστο·γράφος, ος, ον [ᾰ] qui fait de fausses écritures, faussaire, Artém. 1, 51 ; Man. 2, 305.
Étym. πλαστός, γράφω.
πλαστογράφος, Schriften verfälschend, nachahmend ; Man. 2.305, 4.75 ; Artemid. 1.52.