πλαστικός
πλαστικός, fit for moulding, plastic
πλαστῐκ-ός, ή, όν,
- fit for moulding, plastic, γῆ . . τῶν σωμάτων -ωτάτη Pl. Ti. 55e; αἱ π. τῶν τεχνῶν the arts of moulding clay, wax, etc., plastic arts, Id. Lg. 679a; ἡ-κή Arist. PA 645a13, Phld. Mus. p.91 K., Ph. 1.34, Luc. Prom. 2, etc.
- II of persons, gifted in sculpture, Longin. Rh. p.203 H.
πλαστικός, ή, όν,
1 qui sert à modeler, propre au modelage, Plat. Tim. 55e ||
2 qui concerne l’art de modeler, la plastique, l’art de modeler des figures en terre, en cire, etc. ; ἡ πλαστική (s. e. τέχνη) Arstt. P.A. 1, 5, 5 ; Luc. Prom. 2, etc., la plastique ; αἱ πλαστικαὶ τέχναι, Plat. Leg. 679a, les arts plastiques (la statuaire, etc.) ||
Sup. πλαστικώτατος, Plat. Tim. 55e.
Étym. πλάσσω.
1. modelleer-:
2. plastisch, vervormbaar, kneedbaar
πλαστικός, zum Bilden gehörig, geschickt, ἡ πλαστική, sc. τέχνη, die Kunst, aus Ton, Gyps, Wachs u. dgl. zu bilden, formen, Bildnerei, Plat. Legg. III.679a u. Sp., wie Luc.
πλαστικός, ή, όν
πλάσσω
- fit for moulding, plastic, αἱ πλ. τέχναι the plastic arts, Plat.