πλήθω

πλήθ-ω, poet. pf. (in pres. sense) πέπληθα Pherecr. 29, Herod. 7.84, Theoc. 22. 38, etc.: plpf. ἐπεπλήθει A.R. 3.271:—

• intr. form of πίμπλημι, mostly in pres. part., to be full, πλήθει . . νεκύων ἐρατεινὰ ῥέεθρα Il. 21.218; ναῦς . . ἀνδρῶν πληθούσας Simon. 142.7; θάλασσα . . ναυαγίων πλήθουσα καὶ φόνου A. Pers. 420, cf. 272; χεῖρας κρεῶν πλήθοντες having them full of . ., Id. Ag. 1220; τὸ στεγύλλιον πέπληθε καλῶν ἔργων Herod. l.c.: later c. dat., κρήνην . . ὕδατι πεπληθυῖαν Theoc. l.c.; δόνακι πλήθοντα λιπὼν ῥόον Call. Fr. 166, cf. AP 6.63 (Damoch.); πεπληθότα λύθρῳ Maiist. 25; but Ἄναυρος ὄμβρῳ χειμερίῳ πλήθων swollen with winterʼs rain, ὄμβρῳ being dat. of cause, Hes. Sc. 478: abs., of rivers, ποταμῷ πλήθοντι ἐοικώς Il. 5.87; ὡς δʼ ὁπότε πλήθων ποταμὸς πεδίονδε κάτεισι 11.492; of the full moon, σελήνη πλήθουσα 18.484, cf. Sapph. 3: in Att. Prose only in the phrases ἀγορᾶς πληθούσης, ἐν ἀγορᾷ πληθούσῃ, etc., v. ἀγορά IV: πληθούσης ἀγορᾶς rarely = in a full assembly, SIG 257.14 (Delph., iv B.C.).
• • II trans. only in later Poets, AP 14.7, Opp. C. 1.126, Q.S. 6.345:—Pass., A.R. 3.1392, 4.564, AP 5.232 (Maced.), Q.S. 14.607; πάσαις ἀρεταῖς πληθόμενον κραδίην BCH 50.44 (Thespiae, iv A.D.).

πλήθω, nur praes. u. perf. πέπληθα, in derselben Bdtg (die andern tempp. πλήσω, ἔπλησα usw. gehören zu πίμπλημι), vollwerden, sich füllen, vollsein ; Hom. nur im praes., πλήθουσα σελήνη, der Vollmond, Il. 8.484, von Flüssen, anschwellen, 5.87, 11.492 ; ὄμβρῳ χειμερίῳ πλήθων, Hes. Sc. 478 ; gew. cum gen., πλήθει νεκύων ῥέεθρα, Il. 21.218 ; πλήθωσι τράπεζαι σίτου καὶ κρειῶν, Od. 9.8 ; πλήθοντος ὄχλου, Pind. P. 4.85 ; πλήθουσι νεκρῶν ἀκταί, Aesch. Pers. 264, wie θάλασσα δʼ οὐκ ἔτʼ ἦν ἰδεῖν ναυαγίων πλήθουσα καὶ φόνου βροτῶν, 412 ; – ἐν ἀγορᾷ πληθούσῃ, Plat. Gorg. 469d, u. oft bei Xen. u. A.; ἀγορᾶς πληθούσης, wie πληθυούσης, bei Her. 4.181 ; ἀμφὶ ἀγορὰν πλήθουσαν, Xen. An. 1.8.1, zu der Tageszeit, wenn der Marktplatz voll Menschen ist, etwa von 10 Uhr Vormittags an, Suid. sagt περὶ ὥραν τετάρτην ἢ πέμπτην καὶ ἕκτην (10-12 Uhr)· τότε γὰρ μάλιστα πλήθει ἡ ἀγορά ; vgl. Phryn. 275 ; Dio Chrysost. Or. 67 unterscheidet πρωΐ, – περὶ πλήθουσαν ἀγοράν, – μεσημβρίαν, – δείλην ; Pherecr. bei B.A. 338 πρὶν ἀγορὰν πεπληθέναι (vgl. auch πληθώρη). – Sp. vrbdn es auch mit dem dat., vgl. Schäfer Long. 410 ; Bast epist. crit. p. 229. – Das perf., πνοιῆς πεπληθότας ἀσκούς, Opp. Hal. 5.117. – Transitiv wie πίμπλημι, πλήθει κρητῆρα, Probl. ar. 43 (XIV.7); Qu.Sm. 6.345 ; Opp. C. 1.126.

πλήθω

[πλη-, πίμπλημι.]

• • 1

    To be filled or occupied to the whole extent or capacity : τραπέζας πληθούσας (loaded) Od. 11.419.

    With genit. : πλήθει μοι νεκύων ῥέεθρα Il. 21.218. Cf. Il. 8.214 : Od. 9.8.

  • 2

    Of a river, to be brimming, be in flood : ποταμοὶ πλήθουσιν Il. 16.389. Cf. Il. 5.87, Il. 11.492 : Od. 19.207.

    Of the moon, to be at the full, be full : σελήνην πλήθουσαν Il. 18.484.

πλήθω

• 1crowd ἐν ἀγορᾷ πλήθοντος ὄχλου P. 4.85

πλήθω , ipf. πλῆθε: be or become full, w. gen.; said of rivers ‘swelling,’ the full moon, Il. 16.389, Il. 18.484.

πλήθω, poet. perf. πέπληθα, in pres. sense intr. form of πίμπλημι mostly in pres. πίμπλημι

• • Ito be or become full of a thing, c. gen., Il., Aesch.; χεῖρας κρεῶν πλήθοντες having them full of flesh, Aesch.; c. dat., Theocr.: absol. of rivers, to be full, brimming, Il.; so, πλήθουσα Σελήνη at her full, Il.; ἀγορᾶς πληθούσης, ἐν ἀγορᾷ πληθούσῃ, etc., v. sub ἀγορά V.
  • IItrans., like πληθύνω, Anth.