πληροσέληνος
πληροσέληνος, full
πληροσέληνος, ον,
- full, of the moon, Μήνη Man. 2.490; σελήνη Sch. Ar. Nu. 750; ἡμέρα Suid. s.v. πλησιφαής; τὸ π. full moon, Lyd. Mens. 3.10.
πληρο·σέληνος, ου (ὁ) la pleine lune, Man. 2, 490.
Étym. πλήρης, σελήνη.
πληροσέληνος, vollmondig, Eust.; τὸ πλ., Vollmond, Man. 2.490.