πολυπότης
πολυπότης, a hard drinker
πολῠ-πότης, ου, ὁ, (πίνω)
- hard drinker, Hp. Aër. 4, Ath. 10.442f, Cass. Pr. 48; poet. πουλ- AP 9.524.17:—fem. πολῠ-πότῐς, ῐδος, Ael. VH 2.41.
πολυ·πότης, ου [ῠ] adj. m. grand buveur, Hpc. 282, 15 ||
➳ Ion. πουλυπότης, Anth. 9, 524, 17.
πολυπότης, ὁ, der Vieltrinker ; Pol. 33.14.1 ; Plut. Cim. 4 ; in poet. Form πουλυπότης, Hymn. in Bacch. (IX.524.17).
πολυπότης
- a hard drinker, Anth.