πραϋπαθής
πραϋπαθής, mild-tempered
πρᾱϋπαθ-ής, ές,
- mild-tempered, Ph. 2.351, prob. ib. 595 (v.l. πραο-).
πραϋ·παθής, ής, ές [ᾱῠᾰ] qui supporte avec douceur, d’un bon caractère, Phil. 2, 595 ; Bas. 1, 356 Migne.
Étym. πραΰς, πάθος.
πραϋπαθής, [ρᾱ], ές, sanftmütig, Sp.