πραΰμητις
πραΰμητις, of gentle counsel, gracious
πρᾱΰ-μητις, ιος, ὁ, ἡ,
- of gentle counsel, gracious, Pi. O. 6.42.
πραΰ·μητις, ιος (ὁ, ἡ) [ᾱῠ] qui a des pensées douces, bienveillantes, qui a un bon cœur, Pd. O. 6, 71.
Étym. πρ. μῆτις.
πραΰμητις, [ᾱ], ὁ, ἡ, sanftes Sinnes, Ἐλευθώ, Pind. Ol. 6.42, huldvoll.
πρᾱῠμητις
- 1gentle in counsel τᾷ μὲν ὁ Χρυσοκόμας πραΰμητίν τʼ Ἐλείθυιαν παρέστασέν τε Μοίρας O. 6.42
πραΰμητις
πρᾱΰ-μητις, ιος, ὁ, ἡ,
- of gentle counsel, gracious, Pind.