πραϋπαθέω
πραϋπαθέω, to be gentle in temper
πρᾱϋπαθ-έω,
- to be gentle in temper, Ph. 1.547.
πραϋπαθέω-ῶ [ᾱῠᾰ] être doux, avoir un bon caractère, Phil. 1, 547.
Étym. πραϋπαθής.
πραϋπαθέω, [ρᾱ], sanftmütig sein, Philo.