πρᾶτος
πρᾶτος, [Dor. > πρῶτος]
πρᾶτος, α, ον,
- Dor. for πρῶτος, Epich. 88, al., IG 42(1).40.11 (Epid., v/iv B. C.), etc.: Sup. πράτιστος Theoc. 1.77, IG 12(3).436, 540 (Thera), Berl.Sitzb. 1927.161 (Cyrene).
πρᾶτος, v. πρῶτος.
πρᾶτος, dor. statt πρῶτος, wie θᾶκος statt θῶκος, Ar. Ach. 708 u. sonst ; πράτιστος, Theocr. 1.77.
πρᾶτος, η, ον
Doric for πρῶτος (contr. from πρόατος) Ar., Theocr.
Sup. πράτιστος Theocr.