πραϋντικός
πραϋντικός, fit for appeasing
πρα-ϋντικός, ή, όν,
- fit for appeasing, Arist. Rh. 1380a31: esp. Medic., relieving, ἰσχιάδος Dsc. 2.80, cf. Sor. 2.38.
πραϋντικός, ή, όν [ᾱ] propre à adoucir, à apaiser, Arstt. Rhet. 2, 3, 10.
Étym. πραΰνω.
πραϋντικός, [ᾱ], besänftigend, zum Besänftigen geschickt, Arist. rhet. 2.3.
πραϋντικός
πρᾱϋντικός, ή, όν
- fit for appeasing, Arist. from πραΰνω