πραϋμενής
πραϋμενής, of gentle spirit
πρᾱϋ-μενής, ές,
- of gentle spirit, Hsch., in Adv. -νῶς; in form πρηϋ-, IG 14.2012A40 (Sulp.Max.); more freq. in the contr. form πρευμενής (q. v.).
πραϋμενής, [ᾱ], ές, sanftmütig, ursprüngliche Form von πρευμενής ; Hesych. hat πραϋμένως, προθύμως.