πραΰθυμος
πραΰθυμος, of gentle mind
πρᾱΰ-θῡμος, ον,
- of gentle mind, LXX Pr. 14.30.
πραΰ·θυμος, ος, ον [ᾱῠῡ] qui a bon cœur, Spt. Prov. 14, 30.
Étym. πρ. θυμός.
πραΰθυμος, [ᾱθῡ], sanftes Sinnes, erst Sp.